Verslag: Een ritje België, kan dat gewoon?

Ik ben een paar weken geleden naar België gereden. Want als je alle berichten hoort, lijken we binnen Nederland opgesloten te worden. Althans, zo voelt het soms voor mij persoonlijk. Ik besloot de proef op de som te nemen en naar België te rijden. Waar ik twee jaar geleden afscheid van mijn moeder nam. Nog altijd nieuwsgierig naar waar ze toen woonde, en welke supermarkt ze voor het laatst bezocht vlak voordat ze stierf voelde ik behoefte om aan die nieuwsgierigheid gehoor te geven. En ik wilde meteen weten, wie me tegen zou gaan houden?

Dus mijn motor gestart en tijdens de ochtendspits over de snelweg richting België gaan rijden. Zodra de Belgische grens naderde voelde ik al mijn zintuigen nog scherper worden. Wordt ik van de weg gehaald bij de grensovergang? Is de douane actief?

MOEITELOOS DE GRENS OVER

Ik reed moeiteloos de grens over het rustige België in. Want het verschil met Nederland viel me meteen op. Ik weet dat er op het stuk snelweg richting Antwerpen normaliter Nederlanders en Belgen om het hardst rijden. Maar ik kon ruim baan nemen met mijn motor, behalve vlaams werkverkeer, reden er misschien nog drie andere Nederlanders. Bij Antwerpen stad, kon ik de ring zonder problemen over en eenmaal mijn afslag genomen besloot ik langs de weg even stil te gaan staan. Nergens douane, nergens politie. Maar in Antwerpen is het rustiger dan normaal.

ANTWERPEN

Ik rij dieper de wijk in en kan daar op de lokale markt wat eten kopen. Het ziet er niet anders uit dan in Nederland. De supermarkt is open de Quick fastfood is dicht. Ik rij mijn rondje, langs de flats waar ze moet hebben gewoond, ik zie haar supermarkt en rij langs het kerkje waar het afscheid was. Ik vertoef er even, zie niets anders dan in het straatbeeld bij ons in Nederland en rij dan de wijk weer uit terug richting snelweg.

AMAI DE DOUANE!

De terugreis neem ik binnendoor. De route brengt me langs dorpjes, villa’s, bosrijk gebied, het is er heerlijk rijden met de motor en ik geniet want het is mooi weer. Onderweg passeer ik het dorpje Schilde en AMAI! Doar staat sjuust de douane in de bosjes! Wat doen die daar nou? Ik zie dat ze twee bestelbusjes stil hebben gezet en ik rij gauw door. Nu zou ik willen dat mijn motor even geen geluid maakt want ik heb geen zin in een boete. Even verder sla ik af en ga ik tanken. Ik verwacht elk moment de douane achter me aan te zien komen rijden, op zoek naar die illegale Nederlander ofzo. De pompbediende zonder mondkap maakt een praatje en mompelt iets over dat ie zijn best doet het te doen zoals het hoort. Ik knik naar hem en we lachen om mijn roze mondbedekking. Vriendelijk volk die Belgen.

KLEDING BOETIEKJES

De kempen, of beter gezegd, de voorkempen in België lijkt zich verder niet te druk te maken. Niet alles is open, maar de kapper wel en kleine boetiekjes, onder andere met kleding, ook. Zal ik afstappen en een praatje maken bij een van de winkeltjes die ik open zie? .. Ik besloot een kort filmpje te schieten voor mijn Facebook maar verder nergens op af te stappen.

Via Brasschaat, waar ik nog even een stop pak bij het kasteel dat eigenlijk een landhuis is. Ontspan ik en kijk naar een pracht weids park. Ik ben inmiddels al wat uurtjes verder op de dag en nergens heb ik Nederlanders zien rijden zoals ik ze wel verwachtte tegen te zullen komen want het gebied is me niet vreemd..

DIT VOELDE GOED: VRIJ!

Ik rij Nederland weer tegemoet en ga op huis aan. Het voelt goed te hebben kunnen doen wat ik nodig had. Het voelt ook goed te weten dat er wel iets kan, me niet alleen maar beperkt te voelen en verloren te raken in de maatregelen en beperkingen.

Twee dagen later ontvang ik een appje uit België. ‘Ze zou vandaag 64 jaar geworden zijn.’

Ik stuur de foto’s als antwoord terug.

De grens over.