Marleen en Youri vertellen.. 2020 beleefden zij allebei anders.

VP actueel wilde graag van u horen hoe u 2020 heeft ervaren. Youri van Niel uit Hellevoetsluis en Marleen Kromjong uit Spijkenisse waren bereid hun persoonlijke terugblik te delen. 

Wat bleef gewoon, wat werd er anders? Wat maakten zij mee?

Hoe kijken zij nu vooruit naar 2021?

2020 is net begonnen, januari, februari het jaar begint er is nog niets aan de hand.. Hoe begonnen de eerste maanden voor jullie?

Youri: “Begin van het jaar was eigenlijk gewoon zoals bij ieder ander jaar, ik ben altijd aan het werk. Ik werk in de haven, ik ben mechanisch monteur. Ik werk zowel buiten als binnen. In het begin van het jaar kon je nog gewoon allemaal spontane dingen doen, als er dan een leuke film is uitgekomen en je vind het leuk om naar de film te gaan, je belt je maatje of anderen en zegt ‘Goh heb je zin om naar de film te gaan?’ Je moet dan wel alsnog reserveren, want de film is net uit maar niet dat je een week van tevoren, of twee weken van tevoren moet gaan nadenken van ‘Ja zal ik nou wel of niet naar de film gaan..?’ De spontaniteit van de eerste twee maanden dat was wel leuk.”

Marleen: “Het begon eerst wel goed, mijn vader werd in februari geopereerd daar ben je dan veel mee bezig. Januari, tja wat heb ik gedaan..? Gewoon gewerkt. In de buitendienst ik ben rijksambtenaar. Eind februari hoorde je al geluiden over corona, maar ik werkte gewoon eigenlijk en dan lette je eigenlijk nergens op. Het was allemaal niet zo spannend. Er waren toen al mensen die niesten of verkouden waren maar je stond er niet bij stil dat het corona kon zijn. We hadden regiodagen en een aantal collega’s werden nadien ziek, ik hoefde gelukkig niet te gaan die keer.”

Marleen samen met haar vader van wie zij afscheid moest nemen..

Maart, April, de eerste corona maatregelen, ineens veranderd de maatschappij, wat betekende dit voor jullie? 

Youri: “Qua vrienden en familie veranderde viel wel de spontaniteit een beetje weg en mijn moeder was toch wel een beetje angstig geworden, ze is al wat ouder. Dus ja ze is wat voorzichtiger geworden, net als mijn opa en oma. En zelf heb ik zoiets van..’ja ziek worden dat hoort er ook gewoon bij’ maar ik begrijp wel dat de mensen wat voorzichtiger worden. Je kon niet meer zomaar even langs op visite. Het was zeker wel spannend want het werd gebracht dat het levensgevaarlijk is, en we hebben allemaal de beelden in China gezien en ook in Italië waar weet ik veel hoeveel mensen overleden zijn. Ik heb een vast contract gekregen. Ik werk in de vitale sector, de haven gaat door, zonder ons had heel Nederland eigenlijk niks. De mensen in de zorg verdienen alle lof natuurlijk maar de mensen die in de verborgen vitale sector werken daarover hoorde je eigenlijk nooit. Dat was voor mij geen issue maar ik ging naar mijn werk en het was heel erg rustig op straat. Zeker de eerste maand was het echt heel erg stil. Dan ben ik blij dat ik dan gewoon door kan werken. Ik werk met mijn handen dus ik moet naar mijn werk toe en mede daardoor is mijn hele jaar eigenlijke redelijk normaal gebleven. Maar er zijn mensen, ook vrienden die ik ken, die kunnen niet naar hun werk en werken thuis, die hebben gewoon bijna drie vier maanden geen mens gezien. Ik was blij dat ik nog naar mijn werk kon en daar nog wat aansprak had. Onze generatie heeft dit nog nooit meegemaakt, dus je vraagt je wel af, ‘wat gaat er gebeuren?’ Angstig ben ik niet geweest, ik ben wel nuchter ingesteld maar de regering mag wel wat meer duidelijkheid geven en achtergrondinformatie”

Marleen: “In het begin op mijn werk, werkten we gewoon door. Op een gegeven moment gingen schaalden we qua controles terug en werkte je een aantal dagen thuis. Eigenlijk was dat wel relaxed vond ik, haha. Zoveel kregen we er niet van mee, ik ging gewoon nog naar mijn werk. Mijn zoon zit op de Hogeschool Rotterdam, in het vierde jaar, en die moest plots thuis studeren. Hij komt echt nergens, dat was wel even wennen. Ik merkte wel dat het voor mijn vader lastig was om bepaalde hulp na zijn operatie te krijgen, toen werd zorg soms uitgesteld dat frustreerde wel. Iemand die net een operatie heeft gehad daar is toch nog nazorg voor nodig.”

De zomer arriveert, het is prachtig weer, er is een versoepeling van alle maatregelen, hoe hebben jullie de zomer doorgebracht?

Youri: ” Ik heb eindelijk weer, na vier jaar, een motor gekocht. Het maar luxe maar het is toch wel een lichtpuntje eigenlijk. Ik heb geen kinderen, of partner, momenteel. Ik werk in de zomer vaak door. Als ik op vakantie ga dan ga ik meestal in mei of aan het einde van het zomerseizoen. Mijn familie en vrienden kwamen weer wat losser dus het contact kwam toch weer wat terug. En dan zit je eigenlijk weer in een normaal leven zeg maar.”

Youri van Niel.

Marleen: “In de zomer werd mijn vader benauwd en moest hij naar het ziekenhuis. Dan moet je dus je vader afzetten en je mag niet mee naar binnen. Hij werd opgenomen, het was geen corona maar wel iets met zijn longen. Drie weken heeft hij met een drain in het ziekenhuis gelegen, dat ging niet helemaal goed en hij had vocht achter zijn longen. Hij mocht twee personen per dag zien voor maar een half uurtje. Maar een half uurtje bezoek.. daar ging hij aan onderdoor. Hij bleek asbestkanker te hebben. Het behandeltraject werd wel ingezet. Ik ben veel met mijn vader bezig geweest, ik werkte ook gewoon door en om te ontspannen ben ik motor gaan rijden. Dat was het enige dat ik had. Ik leerde een beetje nieuwe mensen kennen en kreeg wel eens, al was het maar via de app, messenger of instagram, een berichtje. Het gaf me wat steun. Mijn vader werd in het ziekenhuis getest op corona. In het ziekenhuis werd je als je bij de spoedeisende hulp als patiënt aankwam, eerst getest op corona. Mijn vader mocht met zijn diagnose naar huis, maar het ging al gauw niet goed, hij had last van zijn darmen maar het ziekenhuis nam het niet erg serieus op. Hij vermagerde enorm.”

September, oktober, de tweede corona golf komt eraan en de maatregelen worden door de regering aangescherpt. Ben je bang voor het virus of al eens ziek geweest?

Youri: “Ik weet eigenlijk niet of ik corona heb gehad. Op mijn werk zijn ze er vrij streng in. Al heb je maar een snotneus dan moet je je ziek melden en je laten testen. Maar ik heb geen symptomen gehad. Een collega heeft het wel gehad en zijn oom die geen symptomen had bleek ook positief te testen op Corona. De een wordt er heel ziek van en de ander merkt er niks van maar ik merk al vrij weinig van een griep. In het griepseizoen heb ik wel eens een aantal dagen pijn in mijn nek of wat hoofdpijn en dat heb ik in februari al gehad. Was dat corona? Ik probeer me wel te verdiepen in het virus door er studies over op te zoeken en me in te lezen. En ik lees dat er heel veel mensen geen klachten hebben.” 

Marleen: “In september ging het echt niet meer goed met mijn vader maar naar het ziekenhuis wilde hij niet. Hij heeft nog even een week in het ziekenhuis gelegen en kreeg ook nog een herseninfarct. Hij kreeg in het ziekenhuis soep en verslikte zich, daardoor kreeg hij ook nog een longontsteking en dat heeft hij niet overleeft. Hij wilde niet meer naar het ziekenhuis, vooral omdat hij niet weg wilde kwijnen daar zonder bezoek van zijn familie. Dat is wat corona met mensen doet. Ze kwijnen weg.. Dat is zo triest. Een half uur bezoek is weinig als je je zo beroerd voelt. Dat is mens onterend, echt waar. Het is beleid maar dan vind ik het soms wel eens lastig als mensen doen alsof..nou ja.. corona dit.. schaapjes.. Als corona er niet was geweest dan had hij wel eerder naar het ziekenhuis gegaan. In oktober is hij overleden. Je kon elkaar geen knuffel geven op de uitvaart. Corona heb ik op deze manier ervaren maar bang om ziek te worden was ik niet, ik werd getest dus voor mijzelf maakte ik me geen zorgen. Ik maakte me vreselijk zorgen over mijn vader. Het is heel intensief geweest.”

Het einde van 2020 komt in zicht, november en december, de feestdagen staan voor de deur, hoe zijn deze dagen voor jullie, en waar hoop je op voor 2021?

Youri: “Steeds meer mensen krijgen er genoeg van, vinden het idioot dat er zoveel maatregelen genomen worden, waarom die maatregelen genomen worden daar wordt voor mijn gevoel soms misbruik gemaakt om bepaalde agendapunten door te drukken. De feestdagen zullen zijn zoals altijd alleen iets minder met familie, we zoeken elkaar wel op om gezellig te eten, en ik ga op bezoek bij mijn opa en oma. Daarna zal ik nog wat vrienden opzoeken. Vuurwerk heb ik een paar jaar geleden alleen gekocht voor de verjaardag van een vriendin maar voel er verder niet zo heel veel meer voor. Ik ga het nu niet missen maar gun anderen wel hun plezier natuurlijk. Ik had graag gezien dat de regering het zou reguleren zodat het afsteken van vuurwerk nog had gekund. Ik geef in 2021 mijn vaccin liever aan iemand anders die het echt nodig heeft, ik hoop dat de vaccins gaan helpen en dat de regering besluit dat als de zwakkeren, de risicogroepen, gevaccineerd zijn dat alles weer open kan en we weer lekker sociaal kunnen zijn en ik aan het einde van de zomer een weekje Spanje kan doen.”

Marleen: “Mijn ouders waren altijd samen, dat maakt de kerst wel anders. Ik heb nog twee broers. We zoeken elkaar wel op deze dagen. Eerste kerstdag ben ik thuis met mijn zoon en een vriend van hem. Ik hoop dat de mensen in het nieuwe jaar wat liever zijn voor elkaar en dat het rustiger wordt in het land. Dat de samenhorigheid een beetje terug komt. Ik begrijp niet waarom er mensen zijn die geen rekening willen houden met elkaar. Bij een griepje ga je toch ook niet bij iemand op visite? Ik ben het ook niet met alle maatregelen eens, sommige maatregelen begrijp ik niet. Maar ja, ik hou me er wel aan. Ik hoop in het nieuwe jaar wel dat de horeca weer open gaat, het was zo goed geregeld in de restaurants. Die ontspanning is ook belangrijk. Ook leuk om in de kroeg een keertje af te spreken en ik wil naar Normandië op de motor!”

Marleen hoopt in 2021 de samenhorigheid weer terug te zien in Nederland.